Η Ηλεία του 1821: Η συμβολή των γυναικών στην μάχη του Λάλα

Βρισκόμαστε στις αρχές της επανάστασης του 1821, ο αρχηγός των επαναστατημένων σωμάτων του Μοριά, αρχιστράτηγος Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, θεώρησε ότι οι Λαλαίοι, ήσαν μια μεγάλη απειλή για την πορεία του Αγώνα. Γι’ αυτό το λόγο, δίνοντας τις ανάλογες οδηγίες, έστειλε τον Γιωργάκη Πλαπούτα με τους οπλαρχηγούς της Ηλείας, της Γορτυνίας και του Ωλενού, με σκοπό να ιδρύσουν στρατόπεδο κάτω από τη μύτη των Λαλαίων, ώστε να τους παρενοχλούν. Η αποστολή είχε δύο σκοπούς. Πρώτον, να τους αποκλείσουν στο Λάλα ώστε να μην επιχειρούν ληστρικές εξόδους προς την ευρύτερη περιοχή και, δεύτερον, να τους εμποδίσουν να εκστρατεύσουν προς την Τριπολιτσά, όσο καιρό θα κρατούσε η πολιορκία της πρωτεύουσας, αλλά και της κεφαλής του Μοριά.

Οι ανάγκες του στρατοπέδου ήταν τεράστιες και πολυδάπανες, καθώς αναφέρεται ότι σε όλη την επιχείρηση συμμετείχαν περίπου 4.500 ψυχές.

Οι γυναίκες ανέλαβαν τη δυσκολότερη εργασία της επιμελητείας.

Έφτιαξαν κοντά στα στρατόπεδα πρόχειρους χωματόφουρνους για να μπορούν εύκολα να προμηθεύουν ψωμί και φαγητό τους άνδρες των στρατοπέδων.

Η θρυλική Αντιγόνη, μια γυναίκα με καταγωγή από το χωριό Κλειντιά, από το παλιό σόι των Γιανναίων (σήμερα Γιαννοπουλαίων) και παντρεμένη στο Αντρώνι, ήταν μια εξέχουσα προσωπικότητα εκείνη την ταραγμένη εποχή.  Η Αντιγόνη είχε αναλάβει εξ’ ολοκλήρου την επιμελητεία της τροφοδοσίας, όχι μόνο του ψωμιού, αλλά και όλων των αναγκαίων αγαθών για ολόκληρο το στρατόπεδο, εκτός, βέβαια, από τα πυρομαχικά και τα όπλα.

Οι ηγετικές ικανότητές της, όμως, επιβεβαιώθηκαν από τη φροντιστεία της επικείμενης μάχης στο Πούσι. Η Αντιγόνη ήταν ο κύριος μοχλός κίνησης όλης της επιχείρησης, το άλφα και το ωμέγα της επιμελητείας. Καβάλα σε μια τσίλικη φοράδα, γύριζε από χωριό σε χωριό, από ρούγα σε ρούγα και από στάνη σε στάνη, συντονίζοντας στο ακέραιο όλη την προσπάθεια τροφοδοσίας του στρατοπέδου.

Τα κρυσφήγετα στο Αντρώνι

Αυτή η υπέροχη γυναίκα είχε υπό τις οδηγίες της εκατοντάδες άλλες γυναίκες, ενώ από την πρώτη κιόλας μέρα είχε οργανώσει μια τεράστια επιχείρηση επιμελητείας. Κατανεμημένες κατάλληλα, οι εκατοντάδες ηρωΐδες χωριατοπούλες, γνωρίζοντας άριστα τη δουλειά τους, προσέφεραν χωρίς δισταγμό και φόβο τις υπηρεσίες τους.

Κατά ομάδες, σε όλη την ακτίνα του στρατοπέδου, ζύμωναν ψωμιά, μαγείρευαν διάφορα φαγητά, έραβαν, έπλεναν τα ρούχα των πολεμιστών και φρόντιζαν τις πληγές των τραυματιών. Πάρα πολλές γυναίκες και, ιδίως, οι πιο δυναμωμένες δούλευαν και στο παλούκωμα του χώρου των ταμπουριών, μαζί με τους άνδρες των στρατοπέδων. Μια ομάδα από αυτές περιφερόταν στα γύρω χωριά και κουβαλούσε κλινοσκεπάσματα, τσαρούχια, διάφορα αγγεία και οτιδήποτε θεωρούνταν ότι ήταν χρήσιμο για τις ανάγκες των στρατοπέδων.

Ενδεικτικά, αναφέρουμε μερικά ονόματα γυναικών που συμμετείχαν στη μάχη στο Πούσι.

Αναγνωστοπούλου Τρισεύγενη, Βερβινή.
Γραμματικοπούλου Παρασκευή, Νεμούτα.
Δεσκανιώτη Τρυφώνη, Μπέχρου.
Μαστρομπαλάση Μαρία, Στρέζοβα. Έπεσε στη μάχη στου Λάλα.
Μπαλάσκα Μάχη, Κλειντιά.
Παπαδοπούλου Τριαντάφυλλη, Αντρώνι.
Πρινοπούλου Γιαννίτσα, Μπουκοβίνα.
Τόλιου Σύρμω, Κάπελη.
Τσιφρήκα Χρύσω, Κακοτάρι.
Μπελά Αντριάνα, Κόκλα.
Ντάρμα Βασιλικούλα, Μπουκοβίνα, τραυματίσθηκε στο Μποτίνι.
Ρούσα Αγγέλω, Κούκουρα, σκοτώθηκε σ’ ενέδρα ατάκτων Λαλαίων.

Διαβάστε ακόμα:

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!

Όλοι μπορούν να σχολιάσουν ελεύθερα. Σχόλια που δεν είναι γραμμένα στα Ελληνικά διαγράφονται. Υβριστικά κλπ σχόλια επίσης διαγράφονται.

Please enter your name here